Wat de toekomst brenge moge

Wat de toekomst brengen moge,
Mij geleidt des Heeren hand;
moedig sla ik dus de oogen
naar het onbekende land.
Leer mij volgen zonder vragen;
Vader, wat Gij doet is goed!
Leer mij slechts het heden dragen
met een rustig kalmen moed!

Met een lach en een traan schrijf ik deze blog. Zoals beloofd een nieuwe blog waarin ik jullie op de hoogte wil stellen van mijn toekomstplannen. Het zijn toekomstplannen waar ik zeer enthousiast voor ben, maar die ook een beetje zeer doen. Zeer omdat ik na de DTS niet in de buurt van mijn familie en vrienden zal gaan wonen. Dat doet zeer, omdat ik jullie allemaal mis, hoe goed ik het hier dan ook heb

Ik voel me geleid om hier in Noorwegen te blijven en me in te zetten voor de basis en de omgeving, de
Nordland regio. Ik word dan de keukenmanager van de basis en daarnaast wil ik door middel van verscheidene activiteiten Gods licht verspreiden hier in de regio. Denk aan jongerenclubs, ondersteuning van de plaatselijke kerken, evangelisatie activiteiten, kinder- en tienerkampen en gebed. Mogelijk wil ik ook mee gaan op outreach met de studenten. Op 8 augustus hoop ik als staflid te beginnen. Ik hoop wanneer ik in juni weer terugkom voor een bezoek aan thuis, een avond te organiseren waarin ik jullie hoop te ontmoeten en mijn belevenissen van het afgelopen jaar en mijn plannen hoop te delen.

de Nordland basis van Ywam

de omgeving

Tijdens de outreach periode was er een bepaald persoon die elke dag terugkwam in mijn gedachen en gebeden. Tijdens de DTS ben ik verliefd geworden op een grote blonde Noor, zoals voorspeld door iedereen voordat ik ging. Het was toch verrassend voor me, ik had juist de keuze gemaakt om me in deze negen maanden op God te richten en toen kwam Trygve in het vizier. De gevoelens waren
wederzijds. Natuurlijk bleef het volgen van de DTS het belangrijkste voor ons en we hebben ons best gedaan om de regels te respecteren. Tijdens de outreach periode hadden we afgesproken om geen contact te hebben met elkaar. Om een periode van afstand te kunnen nemen om te kijken wat dat met onze gevoelens voor elkaar zou doen. Onze gevoelens zijn in die periode niet minder maar sterker geworden voor elkaar. Het leiderschap heeft gezien hoe wij de afgelopen maanden ons best gedaan hebben om ons op de DTS te richten en onze focus op God te houden, hoe leuk wij elkaar ook vonden. Het leiderschap wil onze keuzes daarin eren en heeft besloten dat wij nu een relatie mogen beginnen. Dus met blijdschap deel ik de volgende foto met jullie allen.

Trygve en ik

Op maandag 10 juni hoop ik weer terug te reizen. Mijn ouders zullen een week vakantie vieren in Noorwegen, om vervolgens Trygve en zijn familie te ontmoeten. Daarna reizen Trygve en ik met hen mee terug naar Nederland.

Hopelijk tot dan,

liefs,

Maaike