De kop is eraf

Ha beste lezers,

De kop is eraf. Dat valt aan alle kanten te merken. De studenten vinden meer en meer hun weg op en rond de basis. Geen vragen meer over hoe de Europese wasmachines werken, etc. Als staf raken we steeds meer gewend aan elkaar en leren we om samen te werken in teamverband. Een persoonlijk leerpunt hierin is dat ik leer om mijn grenzen aan te geven en te herhalen voor andere stafleden of studenten wanneer nodig. Een groot pluspunt voor mij, aangezien ik nogal conflict vermijdend kan zijn.

Vandaag vertel ik jullie over het bezoek van mijn ouders en mijn ervaringen in de evangelisatie activiteiten in de omgeving.

Boodschappen doen  in Ørnes

Top Team

een tussenstop bij de gletsjer

Tijdens het bezoek van mijn ouders hadden we een school te gast op de basis. Noorwegen heeft een ander schoolsysteem dan Nederland. Zo ga je rond je 16e - 18e naar een Folkehusskole. Het is een middelbare school vorm waarbij naast de verplichte vakken elke school een eigen focus heeft. Zo zijn er bijvoorbeeld scholen met een focus op creativiteit, muziek en ook outdoors. Drie keer raden, en ja, wij hadden een outdoor school te gast.

Die dag hadden  we een typisch Noors gerecht. Namelijk een stoofpot van lam, witte kool en aardappelen.

De jeugdclubs zijn ook weer van start gegaan. Dit jaar hebben we jeugdclubs op twee eilanden in de omgeving, twee hier op de basis en een in  Ørnes. Een van de grotere dorpen hier in de omgeving.

Alle sterren op dit kaartje geven de locaties van de jeugdclus weer.

In Engavagen zijn we met een nieuwe club gestart voor kinderen van 10 tot 12 jaar. Deze kinderen zijn super enthousiast en gezellig. We hebben veel gelachen en dankzij het mooie weer lekker buiten gespeeld. Daarnaast ben ik ook deel van het team wat naar Traena gaat. Het eiland meest links op het kaartje.

Na mijn ouders aan het eind van hun bezoek gedropt te hebben op het vliegveld, hadden wij als team een evangelisatieweek in Bodø. In deze week hadden we groepsactiviteiten en individuele gesprekken. Een mix die mij erg aanspreekt.

We besloten om deze week wat nieuw te proberen. We gingen naar de drukkere plekken in de stad en stonden daar met borden in onze handen. We deelden complimentjes uit of zoals wij het zagen, we toonden de waarheid aan de mensen. We hadden leuzen als jij bent mooi, jij bent waardevol, jij bent belangrijk in het Noors en Engels. Er wonen namelijk ook een hoop immigranten in Bodø. Vluchtelingen en immigranten uit Oost Europa, maar later meer daarover. 

We stonden dus met onze borden en ik heb nog nooit zoveel Noren zien lachen. Vaak kwamen ze naar ons toe en vroegen waarom we dit deden. Een mooi moment om Gods waarheid en liefde met hen te delen. 

Toen ik met mijn bord stond, kwamen er twee mannen naar ons toe. Een van hen vroeg: "Ik ben het eens met wat erop je bord staat, maar waarom doen jullie dit?" "We staan hier, omdat we de mensen in Bodø willen bemoedigen. We willen waarheid spreken, omdat er zoveel leugens in o.a. de media gesproken worden." "Tja, okee, maar wat is waarheid? Dat is niet zo gemakkelijk om te bepalen." Ik zei toen: "Ja, over sommige waarheden kan je lang discussiëren." Ik wees op mijn bord, "Maar sommige waarheden zijn gewoonweg waar." Hij was het daarmee eens en ik legde uit dat we hier stonden omdat wij geloven dat God van de mensen houdt. Hij geloofde zelf niet dat er een God bestond. Later stonden hij en zijn vriend te praten met mijn Noorse teamgenoot. Een diep gesprek is tenslotte makkelijker in je moedertaal. Na hun gesprek over waarheid en geloof, vroeg mijn teamgenoot of zij voor hen mocht bidden. Zijn vriend was geïnteresseerd en stond meer open voor God. Allebei vonden ze het goed dat mijn teamgenoot voor hun bad. Haha, zo wonderlijk, hoe we in deze week meerdere malen de kans hadden om voor ongelovigen te bidden.

                      

Naast de groepsactiviteiten hadden we ook elke dag iemand op de koffie of op het eten. Persoonlijk vind ik deze momenten het fijnst en leukst. Ik houd ervan om mensen persoonlijke aandacht te kunnen geven en ze een beetje te vertroetelen. (Zou niet geheel onbekend moeten klinken voor de mensen die mij kennen :)

We hadden een Iraanse vluchteling op het eten. Hij is nu al 5 jaar in Noorwegen, maar hij heeft nog steeds geen verblijfsvergunning. Hij is gevlucht uit Iran omdat hij een Koerd is. De Koerden zijn een bevolkingsgroep die geen eigen land hebben en in de omringende landen waar ze wonen onderdrukt worden (bijvoorbeeld Iran, Irak en Turkije.) Het was fijn om een maaltijd te delen en naar zijn verhalen te luisteren. Hij heeft geen familie in Noorwegen en bouwt nu een netwerk van vrienden op en je kunt je wel voorstellen hoe eenzaam dat soms kan zijn. 

Verder hadden we deze week een drietal Mormonen op de koffie en een studente op het eten. Zij is de enigste Christen in haar schooljaar in de omgeving van Bodø, voor zover bekend bij haar en de christelijke studentenvereniging.

Kortom ik heb weer een aantal geweldige weken achter de rug. De bruiloft komt nu met rasse schreden in zicht, nog maar 4 weken. In de volgende blog hoop ik dus wat foto's van de bruiloft en ons appartement te delen.

Gebedspunten:

- Openheid voor de mensen in de activiteiten en gesprekken tijdens onze evangelisatie activiteiten en ook wanneer we gewoonweg in de dorpen zijn.

- Een van de kerken hier in de omgeving is in Ag. Samen met Trygve en mijn ouders ben ik daar geweest. Het is een kerk met zo'n 5 actieve leden, allemaal 50+. Bid voor kracht en moed voor de gemeenteleden om hun licht te laten schijnen en voor groei voor de kerk.

Dankpunten:

- Ons appartement is zo'n zegen voor mij. Ik ben zo dankbaar dat ik de mogelijkheid heb om mijn thuis hier op te bouwen. God is trouw en goed.

- In de afgelopen week heb ik deelgenomen aan de lesweek voor de studenten. Het thema was Jezus en het kruis. We hadden een spreker die al 35 jaar zendeling is en veel van zijn ervaringen ook gedeeld heeft. Aangezien ik nu zelf in zending actief ben, was het zo fijn om van hem te leren en te horen hoe trouw en goed God altijd geweest jaar in jaar uit.

Hartelijk dank voor jullie steun, in gebed en berichtjes,

liefs,

Maaike